Σύμφωνο συμβίωσης

Ν. 4356/2015

Το σύμφωνο συμβίωσης αποτελεί μια σύγχρονη μορφή συμβίωσης κατά την οποία τα δύο μέρη δημιουργούν μεταξύ τους δικαιώματα και υποχρεώσεις, που όμως δύνανται να ρυθμίσουν όπως οι ίδιοι επιθυμούν και όχι όπως ορίζει ο αστικός κώδικας στις αναγκαστικού δικαίου διατάξεις και αφορούν στο γάμο.

Το σύμφωνο συμβίωσης καταρτίζεται ενώπιον συμβολαιογράφου και καταχωρείται στο οικείο Ληξιαρχείο, όπου δημιουργείται κοινή οικογενειακή μερίδα των συμβιούντων προσώπων κατά αναλογική εφαρμογή των δημοτολογικών διατάξεων που αφορούν στους συζύγους και τα τέκνα τους.

Η λύση του συμφώνου γίνεται επίσης με συμβολαιογραφική πράξη σε περίπτωση που το συμφωνήσουν και τα δύο μέρη ή από τον έναν μόνο, εφόσον επέδωσε με δικαστικό επιμελητή στο σύντροφό του πρόσκληση συναινετικής λύσης και ο τελευταίος άφησε να παρέλθει άπρακτη 3μηνη προθεσμία από την επίδοση. Αντίγραφο της λύσης του συμφώνου κατατίθεται στο Ληξιαρχείο, όπως ακριβώς και κατά τη σύστασή του.

Σε περίπτωση που οι σύντροφοι τελέσουν μεταξύ τους γάμο, το σύμφωνο λύεται αυτοδικαίως. Αν κάποιο από τα μέρη επιθυμεί να τελέσει γάμο με άλλο πρόσωπο, το σύμφωνο πρέπει να έχει λυθεί.

Τα τέκνα που γεννιούνται εντός συμφώνου συμβίωσης ή σε 300 ημέρες από τη λύση ή ακύρωση, ή τα τέκνα που γεννήθηκαν εκτός συμφώνου συμβίωσης το οποίο έλαβε χώρα σε μεταγενέστερο χρόνο και έχουν αναγνωρισθεί πριν ή μετά τη σύναψή του, εξομοιώνονται με τα τέκνα που γεννήθηκαν εντός γάμου. Η γονική μέριμνα και η επιμέλεια ασκούνται από κοινού και από τους δύο γονείς που έχουν καταρτίσει το σύμφωνο.

Σε περίπτωση λύσης εφαρμόζονται αναλογικά οι διατάξεις 1513 και 1518 ΑΚ,περί γονικής μέριμνας και επιμέλειας ανηλίκου τέκνου. 

Διαφορές του συμφώνου συμβίωσης από το γάμο.

-Καταρτίζεται με συμβολαιογραφική πράξη, ενώ ο γάμος τελείται στο Δημαρχείο ή στην Εκκλησία.

-Λύνεται με συμβολαιογραφική πράξη και όχι με διαζύγιο.

-Υπάρχει κατά τη σύναψή του δικαίωμα παραίτησης από τη νόμιμη μοίρα ή από δικαίωμα διατροφής. Αντιθέτως απαγορεύεται ρητά η παραίτηση από την αξίωση συμμετοχής στα αποκτήματα (περιουσιακά στοιχεία που αποκτώνται από τους συντρόφους είτε από κοινού είτε από τον έναν μόνο, μετά τη σύναψη του συμφώνου) πριν ακόμα γεννηθούν.